امروزمی خوام از دو عید پیش و خاطره ی شیرینم که در روزعید قربان در دفترذهنم نقش بست بگم.

ساعت رو میزی زنگ خورد٬ بیدار شدیم و وضو گرفتیم ٬ نماز صبح رو به جا آوردیم ٬ اندکی بعد غسل عید کردم وبا خواهرم راهی مصلی شدیم اما نماز اونجا برگزار نشد٬ یه تیکه کاغذ رو دیوار زده بودن که نماز عید در مسجد توحید اقامه میشه ما هم بی درنگ رفتیم اونجا البته با تاخير وارد نماز شدیم(قنوت 4-5 بود که به جماعت متصل شدم) .

نماز که تموم شد با چند نفری از دوستان و آشنایان عید مبارکی کردیم (به تبع اون روبوسی) خلاصه اومدیم خونه رفتم تو نت بعد از مدتها گفتم تا I.D رو چک کنم٬ اماکسی برامOFF نزاشته بود ولی یکی از دوستان دوست داشتنیمON بود (کیوان آقایانی هم دانشگاهی و مربی آمادگی جسمانی و دوومیدانی اسبق دانشگاه که الآن دانشجوی فوق لیسانس و تو هند ادامه تحصیل میده) اول می خواستم یه خورده سر به سرش بزارم اما دلم نیمد.

خلاصه احوالپرسی کردیم وهم عید رو و هم اعدام دیکتاتور سابق عراق رو به هم تبریک گفتیم(هرچند که نه مجازات شد ونه قصاص) . سرتون رو درد نیارم هم از صدام گفتیم و هم از انتخابات اخیر٬ هم از کمیت (که امید بخش بود) وهم از کیفیتش (که بس سئوال بر انگیز بود) وهم از رٲی آوردن بعضی از نامزدها و اینکه چگونه میزان مشارکت مردم در شهری مثل بوشهر درصد بالائیه ودر بعضی از روستاهای اطراف اونقدر میزان مشارکت در پای صندوقهای خودی کمه که با تقریب مناسب میشه گفت کسی شرکت نداشته .

البته این انتخابات برا مردم مهمون نواز بوشهری واقعاًرحمت بود چرا که خیلیاشون( من جمله چندی از  دوستانم) در این روز مبارک و میمون میزبان قوم و خویشانی بودن که توعمرشون شاید یه بارهم میزبانشون نبودن که به اعتقاد من این میتونه مبین این باشه که جیب معدودی از کاندیداهای منتخب چقدر محبوبیت داره.

بگذریم قصد ندارم یادآور این حماسه باشم اما کلامم رو ختم کنم به اینکه نه قوه ی مقننه و نه بابای قوه ی مقننه با ایجاد ماده وتبصره نمیتونه این حماسه های حکاکی شده در دفتر تاریخ رو محدود کنه.

 خلاصه آقا کیوان از سیر تا پیاز زندگی تحصیلی و توریستی و ... در هند رو بهم گفت . اینکه توکلاساشون چی میگذره و کجاها رفته . چندتا عکس هم از سیرو سیاحت هایی که داشته برامmail  کرد که من این عکسا رو در آخر این مطلب در اختیار بازدیدکننده ها و دوستان مشترکمون قرار دادم .

اما یه سئوال ازش کردم که پاسخ بسیار جالبی گرفتم واون پاسخ اینکه به رغم سرعت فوق العاده ی اینترنت اونجا به پول ایران ساعتی حدود 200 تومن میشه و این خیلی برام جالب بود.

      کیفیت بیشتر                                   کیفیت بیشتر                                    کیفیت بیشتر       

                          کیفیت بیشتر                                               کیفیت بیشتر 

برخی از دوستان اشاره دارن که در وبلاگت ازطنز استفاده کن.

شاید درعرف طنز رو معادل جوک یا لطیفه بدونن اما طنز این نیست طنز رسالتی بس بزرگتر وسنگینتر داره.

گاهاً بازیگران با تکنیک خود صادر کننده افعالی هستند که ما رو وادار به خنده می کنن ومی گیم فلانی چه قدر جوكه اما دربعضی مواردعلاوه بر حركات و الحان مضحك و خنده آور٬ مبین مسائل و مشکلات جامعه است که در ظاهر شاید خنده دار به نظر برسه اما ازحیث اینکه این مشکل دامنگیر جامعه است خیلي آزاردهنده و درعین حال هشدار دهنده است که این فرمول و ترکیب رو طنز می گن.

شاید اولین بار درکتب دستور زبان فارسي در مقطع راهنمایی با این آرایه ادبی آشنا شدیم و طنز روچنین تعریف می کردیم که: بیان مسائل ومشکلات اجتماعی درقالب وزبانی شیرین است که از مصادیق وزیرشاخه هاش شاید بعضی از همین طعنی ها یا طعنه ها باشه که ماشالله هزار ماشالله ما ها خوب بلدیم صرفش کنیم(خوراکمونه) .

ونیز آموختیم که هر چه خمیرمایه خنده درش بیشترباشه ازطنز دورتر مي شه چراکه اگه همون شیرینی بیان ازحد ومرزی ترخیص کنه دیگه توجه اذهان به اصل مطلب که همانا بیان مسائل ومشکلاته کم وکم رنگترمی شه جایز می دونم که در اینجا برای تفهیم بهتر مطلب چند مثال جاری کنم.

آقای مهدی دهقان ٬ هنرمند بوشهری (که اتفاقاً کاندید شورای شهرهم شده بود)به عقیده من از بزرگترین طنز پردازانه ایشون رو به کررات دیدیم که در قالب شعربه بیان مسائلی از قبیل گرونی میوه ویا معضل وجود موش در بعضی محلات و.... می پردازه (خدا عوض وخیرش بده) وخوشیختانه بعضاً سریع هم جواب می گیره .

یا مثلاً آقای مهران مدیری درقالب طنزبه مشکلات اجرایی و کمو کاستی های دولت می پردازه و اونقدر زیبا مجری وفاعل این فعل می شه که مخاطب اصلی (مورد نقد) یعنی رئیس جمهور پیشین (علی رغم همه ی ادعاهایی که درمورد دموکراسی وآزادی بیان داره ) رو براین می داره که در مصاحبه ای به طنز هایی که در راستای منظور ساخته شده تلنگر می کنه ودرتوضیح (علی رغم خشم) مجبور به توجیح میشه.

حال با توجه به آنچه تشریح کردم اگه دوستان به دقت وموشکافانه مطالب وبلاگ رو بررسی کنن متوجه می شن که وبلاگ من نه تنها خالی از طنز نیست بلکه مقیاس و مبدئی برای طنزه .

سلام مجید
بابا این چیزا چیه نوشتی ! سعی کن یه چیزی بنویسی که جذاب باشه خسته کننده نباشه .... ! من که از این مطلب خوشم نیومد.... باد شمال هستا ! حواست باشه

جواب:

جای دوری نریم همین جا باشیم توهمین بوشهر. اگه مطبوعات محلی رو ورق بزنیم متوجه می شیم که مطبوعات مختلف ایدئولوژی ودیدگاه های مختلفی دارن .

 من باب مثال یکی ازاین مطبوعات گزارش کارمی ده٬گزارش کار یه نماینده که حالا رفته تو مجلس و نه حق سکوتی گرفته نه تو مجلس لالا کرده و نه دنبال حاشیه سازی وپیگیری پروژه و دسته گل بعضی ازآقایون آب خنک خورده بوده٬صرفاًدر چارچوب وحیطه کاری یه نماینده انجام تکلیف ووظیفه کرده.

بعضی ازمطبوعات هم هستند که هم راستا وهم جهت با مورد اول حرکت و فعالیت می کنن(موافقند).

گروه سوم اون دسته مطبوعاتی هستند که با زاویه 90درجه نسبت به دو مورد مذکوردرعرض حرکت می کنن(معارضند)که البته خیلی مورد بحث ما نیست٬ لذاخیلی روی این مورد مانور نمی دم و به ذکرنامشون بسنده می کنم.

اماگروه چارم مطبوعاتی هستن که با زاویه 180درجه نسبت به دو مورد اول حرکت می کنن. یعنی هم راستا و درخلاف جهت پیشروی دارن و ماکسیمم تضاد ممکنه رو خلق می کنن (مخالفند)٬ که صرفاً از روی عقده برای تخریب نظام و ایران گام برمی دارن (هرچند خودشونو ایرونی می خونن) اقوال اخیربه این مفهوم که اگه همون مورد اول بگه روزه اونا می گن نه بابا شب شده واگه مورد اول بگه آفتاب غروب کرد اونا به اقتضای همون جبهه متخذه و جناحشون می گن نه بابا خورشید خانوم طلوع کرد . البته نمی دونم که در ادبیاتشون حلالو حروم می گنجه یا نه وگرنه می توان استخراج کرد که حلال رو حروم و حروم رو حلال جلوه می دن.

البته ممکنه قصورازخودشون نباشه و از سرنوشتشون باشه. چراکه وقتی شهرچندان جمالی نداره می گن: شهرهای دیگه رو ببین بوشهرما روهم ببین آخه نا سلامتی شهردارپداریم . وقتی که شهر رو با سبزه مبلمان وخیابونا روبا چراغ زینتوروشنایی می بخشن اینومربوط به گذشته شهردار می دونن و می گن شهردار عقده کوچیکیاشو داره آخه کوچیکیاشو تو ظلمتو تاریکی سر کرده . یا مثلاً می گن سبزه کاشته تا مردم بوشهر بیان بچرن (متاًسفانه اینا عین مطالب مندرج در برخی از مطبوعاته که با سوء استفاده ازواژه ی مقدس دموکراسی وآزادی قلم علیه نه تنها مسئولانی خادم بلکه علیه شهروندان هم استفاده شده).

واقعاًآدم متحیرمی مونه که به نی هنبون و تنبکشون برقصه یا به سازو نقارشون؟

بدیهی است منی که نسل امروزی هستم٬از اونچه پیرامونم می گذره احساس و درنتیجه استنباطی دارم و می خوام ابرازنظرووجود و دیدگاه و راًی خودموبه عنوان یه شخصیت متفکرو صاحب اندیشه به مابقی ابلاغ کنم .اما کجا می تونم اینارو بیان کنم من که مطبوعاتی نیستم نه روزنامه دارم و نه هفته نامه٬ پس باید اندرونمو کجا تخلیه و خودمو چه شکلی ارضاء کنم ؟اینجاست که وبلاگ پرسشمو لبیک می گه وبرام میدونی رو در فضای اینترنت گرد میاره و مبدل چهره ی عبوسم به سیمایی بشاش می شه.(پس اینترنت علیرغم هر مفسده ی محتمل و ممکنی می تونه دستگیر و ناجی جوونای ما باشه).                      

انگیزه و هدفم ازایجاد وبلاگ همینه که بتونم اونچه رو که احساس می کنم و بهش اعتقاد دارم ٬بیان کنم .

ضمیمه ها:

1-       راستش یه جاها ییش نوشته هام خیلی ریاضیاتی و فیزیکی شد که البته خیلی هم نباید دورازانتظار باشه آخه تازه ازشون فارغ شدم (3آذر آزمون داشتم).

2-       برای تفهیم بهترمطلب و آشنایی نسبی دوستان با چهره ی بعضی از این نمی دونم چی بخونمشون ها مثال نمک نشناسیشون (به قول ما بوشهری ها بی اوچیشگری)از کارکرد شهرداری رو از نظر مبارکتون گذروندم وگرنه موارد این قبیلی زیاده (آخه رنگ کارنامشون خیلی رنگه عزاست)و چون نمی خواستم از اصل مطلب دور شیم و گفته هام شاخه و برگ بیشتر به خود بگیره به همون تک مثال بسنده کردم و قدر مسلم این حقایق تلخ رو در مطالب بعدی خواهم گنجوند.  

راستش تا چند وقت پیش چندان از وبلاگ سر در نمی آوردم البته بعضاً سیری داشتم(علی الخصوص وبلاگ دو سه تا از دوستام) اما در کل جو وبلاگ رو اونچنان که باید درک نمی کردم اما این چند وقته که بد جور پیگیر وبلاگ دوستم مجید رسولی (دراگون بوت بوشهر) بودم به حسن فضایی که وبلاگ در اختیار کاربرانش می زاره پی بردم حقیقتش خیلی نظر می دادم تمام عقده ها و گلایه هامو از زمینو زمون بیرون می ریختم این وبلاگ برام شده بود یه چاه٬ یه گوش شنوا که فکر می کنم زبون ناطقی هم داشت که چگونگی فوران گدازه های درونمو برای دوستان دیگه و بازدید کنندگان دیگه وبلاگ منتقل می کرد.

راستش این قدر تو این وبلاگ نظر می دادم و اونقدر نظرام جالب بود(البته از منظر مدیر وبلاگ) که  مجید رسولی بهم گفت یه وبلاگ بزن البته اون موقع بد جور سرم شلوغ بود آخه صبح تمرین ماراتون با کانو می رفتم عصر هم تمرین دراگون می رفتم ما بینشون هم که برا بدنسازی پایگاه قهرمانی می رفتم (البته یه روزدرمیون )از طرفی شاغل هم که هستم  همه ی اینا(بعدورزشی وشغلیم) یه طرف بعد تحصیلیم هم طرف دیگه آخه سوم آذر آزمون کارشناسی نا پیوسته داشتم (که بدین وسیله از همه ی دوستان می خوام که با اخلاصشون برا قبولیم خالصانه به درگاه خدا دعا کنن وحتماً دعا کنید چون اگه قبول شم  انشاءا... از شرمندگیتون درمیامو یه شیرینی هم به شما می ماسه ) وباید درس می خوندم این بود که در این راستا اقدامی نکردم تا به الآن.

و اینک از دوست عزیزم آقا مجید رسولی که واقعاً دوستش دارم(به خاطر معنویتش) تشکر می کنم که تو این مدت جور منو کشید و به من تو وبلاگش میدون داد تا بتونم مکنونات اندرونیمو به دیگرون انتقال بدم و در اینجا جا داره ازش به عنوان مشوقم در وبلاگ یاد بشه. (از مجید یاد می کنم تا یاد بگیرن آنانیکه رعایت کسوت رو نیاموخته اند و مجید رو صریحاً مشوقم خطاب می کنم تا بیاموزند که حق مشوق بیش از اینهاست وحداقل نامی از استارترشون و کسی که هنرو فنی رو بهشون نمایونده ببرن و لا اقل اگه یه وقت روزی کسی باهاشون مصاحبه کرد و انگیزشون رو جویا شد موفقیت نسبیشون رو منحصر به خود ندونن و بدونن که در راستای تحقق این موفقیت نسبی عوامل طولی متعددی به حق و ناحق دخیل بوده ) ایضاً ازش می خوام که منو در هرچه پر محتواترشدن این وبلاگ مشاوره و یاری بده.

خوشحالمو بسيار خرسند از اینکه دشت اول وحسن شروع وبلاگم یه خبر ورزشیه و این خبرتواُم با موفقیت هم تیمی هامه.

در جریان مسابقات قایقرانی(رشته کایاک) کاپ2 که در تاریخ7آذر در تهران و در مجموعه ی ورزشی آزادی بر گزار شد تیم بانوانمون موفق به اخذ مقام سوم تیمی شد . تیمی که متشکل ازخانوم ها سروناز مسافری- فاطمه ماهینی- آتوسا مهرسای - سیما یادگاری-شقایق خسروانی به مربیگری خانم خاتون کریمی و سرمربیگری آقای انوش عباسی است .

در ماده دو نفره و چهارنفره به مقام سوم دست یافتند وخانم مسافری در این مسابقات در ماده ی ۱۰۰۰ متربه کسب مقام دوم نائل شدند.

لازم به ذکراست که تیم ما علی رغم شرایط نامساعد جوی و ناملایمات برنامه ریزی(که شاید عین برنامه ریزی از برای ورزشکاران خودی باشد)وعدم مدیریت (همونی که همواره دامنگیر ما و سد معبرهمه ی توفیقات و ترقی ها بوده) بر سکوی افتخار ایستاد و بار دیگر نام ابوشهر را و ورزش اول استان رو در عرصه ای دیگرپرآوازه و طنین انداز کرد که بجاست از تک تک این دوستان و خانواده های ورزش دوستشون و همه ی اونهایی که قلبشون برای این قطعه گوهر می تپه (نه به صرف بومی بودن)تشکر کرد خدا قوت و چشم روشنی گفت و به درگاه خداوند سائل نیرویی دوچندان و نیتی  مضائفاً خیرشد.

امید دارم که طی دو یا سه روز آینده ناقل خبر خوشحال کننده ی دیگه ای براتون باشم آخه سه نفر از دوستام و هم تیمی هام (آقایون مهدی اسکندری و امیر محمد هادوی و مجتبی یزدانی همگی از پرسنل نیروی دریایی) جهت مسابقات ماراتون قایقرانی" بندرعباس-قشم" راهی شدندهمون مسابقاتی که منم پارسال درش حضور داشتم و دوم شدیم وامسال به رغم تمرینات مستمر و فشرده و به موجب همون بند مذکور(همون عبارت مرکب ۹حرفی یعنی عدم مدیریت)از رفتن به مسابقات باز موندم.